Porady prawne

Dołączenie decyzji środowiskowej do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów Zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2012 r., poz. 21), zwanej dalej „ustawą o odpadach”, do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów należy dołączyć decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz.

Za szkody wyrządzone przez dzikie zwierzęta, na zasadach określonych w art. 126 ustawy o ochronie przyrody, odpowiada Skarb Państwa. W jego imieniu działa tutaj regionalny dyrektor ochrony środowiska albo dyrektor parku narodowego – wtedy, gdy szkody wstąpiły na obszarze parku narodowego. Organy te dokonują oględzin miejsca szkody, szacują ich wartość, ustalają wysokość odszkodowania oraz wypłacają je.

Nie. Przepisów dotyczących zezwoleń na usunięcie drzew lub krzewów z nieruchomości nie stosuje się do drzew i krzewów owocowych. Co jednak istotne, wyłączenie to nie obowiązuje w sytuacji, gdy drzewa (lub krzewy) owocowe rosną na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków (w takim przypadku zezwolenie wydaje wojewódzki konserwator zabytków) oraz w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody - na obszarach nieobjętych ochroną krajobrazową (w takim przypadku zezwolenie wydaje wójt).

Zakaz ten wynika wprost z ustawy o ochronie przyrody, tj. z art. 15 ust. 1 pkt 10. Jednocześnie jednak dyrektor parku – na terenie parku narodowego, lub regionalny dyrektor ochrony środowiska – na terenie rezerwatu przyrody, mogą wyznaczyć miejsca, w których zakaz ten nie będzie obowiązywał.

Za wstęp do parku narodowego mogą, ale nie muszą być pobierane opłaty. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody, za wstęp do parku narodowego lub na niektóre jego obszary oraz za udostępnianie parku narodowego lub niektórych jego obszarów mogą być pobierane opłaty. Wysokość opłat ustala dyrektor parku narodowego, przy czym ustawa określa jej górną granicę – opłata za jednorazowy wstęp do parku nie może przekraczać kwoty 6 zł waloryzowanej o prognozowany średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, przyjęty w ustawie budżetowej.

Kiedy można żądać odszkodowania za szkody wyrządzone przez bobry? Zgodnie z art. 126 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j.: Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o ochronie przyrody”, Skarb Państwa odpowiada za szkody wyrządzone m.in. przez bobry - w gospodarstwie rolnym, leśnym lub rybackim. Przesłanką wypłaty odszkodowania na podstawie tego przepisu jest więc wystąpienie szkody w gospodarstwie rolnym, leśnym lub rybackim.

Właściciel pojazdu wycofanego z eksploatacji lub upoważniona przez niego osoba, przekazując pojazd do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, jest obowiązany okazać (takich dokumentów można od niego „legalnie” zażądać): dowód osobisty lub inny dokument potwierdzający tożsamość; dowód rejestracyjny pojazdu oraz kartę pojazdu, jeżeli była wydana, lub inny dokument potwierdzający dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym; dokument potwierdzający własność w przypadku właściciela pojazdu innego niż wpisany w dowodzie rejestracyjnym

Właściciel pojazdu wycofanego z eksploatacji jest obowiązany w terminie 30 dni od dnia otrzymania zaświadczenia o demontażu pojazdu lub zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, złożyć wniosek o wyrejestrowanie pojazdu.

Sprzedawca detaliczny baterii przenośnych lub akumulatorów przenośnych, którego powierzchnia sprzedaży przekracza 25 m2, jest obowiązany do: przyjęcia selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych od użytkownika końcowego przez udostępnienie pojemnika na zużyte baterie przenośne i zużyte akumulatory przenośne, bez możliwości żądania od niego zapłaty za ich przyjęcie; przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1, sprzedawcy hurtowemu lub zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory.

Nie. Zgodnie bowiem z art. 37 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym zbierający zużyty sprzęt jest obowiązany do przyjęcia zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych bez pobierania opłaty. Wyjątki bądź modyfikację tej zasady przewiduje się w: art. 42 ust. 1 (sprzedawcy detaliczni i hurtowi są obowiązani przy sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych do nieodpłatnego przyjęcia zużytego sprzętu w ilości nie większej niż sprzedawany nowy sprzęt, jeżeli zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju) 2) art. 42a ust.