Problematyka strategicznych zasobów naturalnych kraju została uregulowana w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju (Dz. U. nr 97, poz. 1051 ze zm.). Zgodnie z jej art. 1 do strategicznych zasobów naturalnych kraju zalicza się: wody podziemne oraz wody powierzchniowe w ciekach naturalnych i w źródłach, z których te cieki biorą początek, w kanałach, w jeziorach i zbiornikach wodnych o ciągłym dopływie w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2005 r. nr 239, poz. 2019 ze zm.), wody polskich obszarów morskich wraz z pasmem nadbrzeżnym i ich naturalnymi zasobami żywymi i mineralnymi, a także zasobami naturalnymi dna i wnętrza ziemi znajdującego się w granicach tych obszarów w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (t. j. Dz. U. z 2003 r. nr 153, poz. 1502 ze zm.), lasy państwowe, złoża kopalin niestanowiące części składowych nieruchomości gruntowej w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (t. j. Dz. U. z 2005 r. nr 228, poz. 1947 ze zm.), zasoby przyrodnicze parków narodowych. Gospodarowanie strategicznymi zasobami naturalnymi jest prowadzone zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju w interesie dobra ogólnego. Dla osiągnięcia powyższego celu właściwe organy administracji publicznej oraz inne podmioty, sprawujące na podstawie odrębnych przepisów zarząd nad zasobami naturalnymi, o których mowa wyżej mają obowiązek: utrzymać, powiększać i doskonalić zasoby odnawialne, użytkować złoża kopalin zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Zasoby naturalne wymienione powyżej, stanowiące własność Skarbu Państwa, nie podlegają przekształceniom własnościowym, z zastrzeżeniem przepisów zawartych w ustawach szczególnych. W oparciu o wskazaną wyżej normę prawną Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 października 2007 r. (I CSK 223/07) stwierdził, że przy ocenie dobrej wiary posiadania - w rozumieniu art. 231 § 1 k.c. - nieruchomości położonej na terenie parku narodowego nie można pomijać celów ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju, a w konsekwencji nie powinno się traktować jako posiadacza w dobrej wierze osoby, która wzniosła budynek na takiej nieruchomości. Świadczenia pozaprodukcyjne zasobów naturalnych Skarbu Państwa na potrzeby własne ludności, szczególnie rekreacja oraz niekomercyjny zbiór runa leśnego, są nieodpłatne. Wstęp do lasów państwowych i dostęp do cieków i zbiorników wodnych stanowiących własność Skarbu Państwa jest wolny, a szczegółowe zasady korzystania ludności z zasobów naturalnych określają odrębne przepisy. Roszczenia osób fizycznych, byłych właścicieli lub ich spadkobierców, z tytułu utraty własności zasobów naturalnych, o których mowa powyżej, zaspokojone zostają w formie rekompensat wypłaconych ze środków budżetu państwa na podstawie odrębnych przepisów.